زندگی دانشجویی خارج از ایران

خواهرم (از بس آدم جالبی هستم که همه اش درمورد خواهرم مینویسم! [نیشخند] ) امروز بیست و چندمین مجسمه گربه سانش رو خرید، و اضافه اش کرد به کلکسیون گربه هاش که بالای سرش خیلی خوشگل چیده و هیچ وقت گرد گیری نمی کنه!از وقتی که بچه بود، این بچه عشق گربه بود. حتی توی فیلم هایی که از تولد ها گرفته میشد، همیشه آرزویش این بود که تا قبل از تولد خودش (اگه تولد من بود) یا تا تولد بعدی اش (اگه تولد خودش بود) یه گربه داشته باشه، که تا 7 سالگی ،جمله بندی اش هر ساله هم بدین گونه بود:
Mommy, I hope I get a kitty cat before August –or- Mommy, I hope I get a kitty cat next year.
که البته، هر گاه که من سگ بگیرم (لابرادوری که بابا قولش رو توی 10 سالگی بهم داده ولی نمی دونم سگه کجا رفته، شاید پیش گربه خواهرم!) ایشان هم گربه دار خواهند شد. البته اگه عشق مرغ و جوجهٌ مامان اجازه بده!
پس از اون وقت، که دید که خبری از گربه نخواهد بود، تصمیم به جمع آوری گربه های مصنوعی کرده. 
خدا کنه وقتی که پیر شد، تبدیل نشه به این پیر زن هایی که 1000 تا گربه توی خانه هاشون درو میکنند! اگه اینطور بشه، من اصلاً پیشش نمیرم!
برای اطلاع، این گربه اخیر، یک مجسمه گربه به سبک مصر باستان هست، که از سنگ سیاه تراشیده شده، در حالبت نشسته، و توی یک گوشش حلقه طلایی داره! و جایش رسماً کنار گربه توی کیسه که جیغ میزنه و نرده بانی که روی هر نرده اش یک گربه آویزان شده نهاده شده.

پی نوشت

الآن اینجا از بالکن طبقه پایینی ها بوی قوی وایتکس میاد...نکنه که آدم کشتن و حالا دارند آثال جرم را پاک میکنند...آخه 12 نصفه شبه، به وایتکس چیکار دارند...شاید هم من سی.اس.آی. زیاد نگاه کردم!